Over grenzen, verantwoordelijkheid en het verschil tussen aardig zijn en zuiver leiden
Leuk gevonden worden is geen leiderschap.
En aardig zijn is niet hetzelfde als beschikbaar zijn.
Toch zie ik het vaak gebeuren:
Leiders die vooral bezig zijn met de sfeer goed houden.
Die meebewegen om niemand te verliezen.
Die gesprekken verzachten, feedback intrekken of conflicten uit de weg gaan.
En ondertussen:
Een team dat geen richting voelt.
Geen scherpte.
Geen stevigheid.
Want als jij vooral de BFF bent van je team, dan ben je één ding niet:
De leider.
Een leider stelt grenzen.
Ook als dat ongemakkelijk is.
Een leider benoemt wat gezien moet worden.
Ook als het schuurt.
Een leider houdt de koers.
Ook als de ander dat lastig vindt.
En ja – dat vraagt innerlijk werk.
Want achter die neiging om aardig gevonden te worden,
zit vaak een diepe angst:
– Om niet goed genoeg te zijn.
– Om afgewezen te worden.
– Om iemand kwijt te raken.
Maar weet je wat je echt kwijtraakt als je blijft pleasen?
– Jezelf.
– Je plek.
– Je stevigheid.
– De veiligheid in je team.
Een team voelt haarfijn aan wanneer jij twijfelt aan je positie.
Wanneer jij zoekt naar goedkeuring in plaats van verantwoordelijkheid neemt.
En dan gaan ze grenzen opzoeken, gedrag vermijden of het leiderschap overnemen.
Niet omdat ze dat willen.
Maar omdat jij je plek niet pakt.
Dus nee – je hoeft geen dictator te zijn.
Maar je hebt wel iets te dragen.
Je hebt het systeem te bewaken.
Je hebt het ongemak aan te kijken.
En dat begint bij jou.
Ben jij de leider van je team?
Of speel je nog BFF, in de hoop dat je niet alleen komt te staan?
Kies.
En pak je plek.
Maar je hebt wél iets te dragen.
Je hebt het systeem te bewaken.
Je hebt het ongemak aan te kijken.
En dat begint bij jou.
